استقرار و استمرار مستحكم دارد ، و قصر مشيّد اين دولت و حصن حصين اين نعمت لا زال معمورة الأطراف را از آسيب حوادث فترت محفوظ دارد ، و خطبه و سكه او بر منابر و دراهم تا انصرام « 1 » عالم بالقاب و خطاب عالى آراسته باد . تا جهانرا مدار است ، و فلك را دوران روزگار است ، ( f 6 a ) آفتاب اجلال « 2 » جهانگيرى و ماهتاب اقبال جهاندارى از افق جلال و آفاق كمال شارق و طارق « 3 » باد ، بحقّ محمّد « 4 » و آله اجمعين ! سبب « 5 » اين كتاب تصنيف علي كوفى گويد « 6 » محرّر اين كتاب تاريخ هند و مقرّر فتح سند بندهء دولت « 7 » محمّدى على بن حامد بن ابى بكر كوفى ، بعد از آنچه مدّتى عمر خود را در فراغت و نعمت گذاشته بود ، و حظّى اكمل و نصيبى اجزل از دنياء دون برداشته ، بسبب نوائب حدثان و طوارق زمان از مسكن مولوف « 8 » و منشأ مالوف مفارقت نمود ، و روزى چند در حضرة « 9 » اچه « 10 » مبارك بر آسود و سكونت ساخت ، باز فرمان « و ( ص 9 ) تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ » در رسيد ، و شرابدار تقدير كاس « 11 » مسرّت را بحنظل « 12 » مضرّت « 13 » بدل كرد ، و استقامت بندمت سرور متواتر شد « 14 » ، و از شدائد چرخ دوّار غدار شربتها [ ى ] « 15 » زهر چشيده آمد و ضربتهاى « 16 » قهر كشيده شده بود . در « 17 » پنجاه و هشت سالگى در شهور سنه ثلث عشر [ ة ] و ستمايه از جمله اشغال كه در دست داشت « 18 » اعراض نمود ، و كتب نفيس را انيس و جليس خود ساخت ، و با خود تفكّر مىكرد كه چون رمزى از هر

--> ( 1 ) ك : انصراف ( 2 ) ب افزايد : و ( 3 ) پ : شارق مطارق ( 4 ) پ : بمحمد ( 5 ) م : سبب ترجمه ( 6 ) س : سبب تأليف كتاب گويد ؛ ب م ندارد : گويد ( 7 ) ب ح : دوست ( 8 ) ب س ك م : مولود ( 9 ) م : ولايت ( 10 ) س : اوچه ؛ پ كلمه « اوچه » را ندارد ( 11 ) جميع نسخ : بكاس ( 12 ) پ ك م : حنظله ( 13 ) م : مظرّف ( 14 ) كذا در نسخه م ؛ ب پ س ك : و استقامت امور بنده است آن سرور متواتر شد - عبارت درينجا مختلّ است ( 15 ) پ : شيرينها ( 16 ) ب س افزايد : فكر ( 17 ) پ م ندارد : در ( 18 ) پ م : دست از اشتغال كه داشت